23 december 2011 - Help de ezels met een kerstgift,

dan verdubbelt Stichting DierenLot uw bijdrage!

Wij hebben dringend uw hulp nodig om voor de ezels van Bonaire te kunnen blijven zorgen. Door het grote aantal gewonde en zieke ezels op straat lopen de medische kosten flink op. Wij moeten onder andere betalen voor medicijnen, euthanasie en operaties. Ter illustratie: afgelopen oktober bedroeg de rekening van de dierenarts meer dan 300 Euro. Helaas hebben we gewoonweg geen geld genoeg om deze medische zorg voor de ezels te bekostigen. Maar het mag toch niet gebeuren dat een dier in nood straks niet meer geholpen kan worden uit geldgebrek?! Helpt u ons

daarom alstublieft mee om de medische kosten voor de ezels te kunnen blijven betalen? Bovendien: uw hulp telt nu dubbel! Want Stichting DierenLot verdubbelt uw bijdrage! Het bedrag dat wij dankzij u voor de dierenartskosten kunnen inzamelen, wordt door Stichting DierenLot verdubbelt, tot een maximum van 2.500 Euro. Brengen we bijvoorbeeld 500 Euro bijeen, dan maakt Stichting DierenLot daar 1.000 Euro van. En lukt het ons om met uw hulp 1.250 Euro in te zamelen, dan krijgen we in totaal dus maar liefst 2.500 Euro! Daarmee zouden we weer een hele tijd vooruit kunnen qua medische zorg. Geeft u alstublieft samen met Stichting DierenLot een kerstkado aan de ezels van Bonaire, zodat wij medische zorg kunnen blijven bieden? Maak een kerstgift over op onze rekening en vermeld daarbij ‘dierenlot actie’. Onze bankgegevens vindt u aan het einde van deze nieuwsbrief. Namens alle ezels in nood: hartelijk bedankt!

1 januari 2012 – slecht begin van het nieuwe jaar

Helaas is het nieuwe jaar slecht begonnen. Vanochtend kregen we een melding over een gewonde ezelin die in de nieuwjaarsnacht was aangereden door een auto. Na de aanrijding

had de gewonde ezelin nog kans gezien zich zo’n 300 meter voort te slepen, terug naar de plek waar zij overdag vaak te vinden was: een zandbult naast een huis in aanbouw. De eigenaresse van dit huis, aan de Kaya Pauwnee in Hato, trof de gewonde ezelin daar ’s ochtends vroeg aan. Uiteraard gingen wij na de melding direct op pad om de ezelin te helpen. Tot ons verdriet had deze prachtige en verder kerngezonde ezelin haar rug gebroken door de aanrijding en konden wij niets anders voor haar doen

dan de dierenarts bellen om haar uit haar lijden te verlossen. Arme ezeldame, wat een triest begin van het nieuwe jaar…

19 januari 2012 – veulentje verdwenen

Gisterenavond, toen het al bijna donker was, meldde zich een meneer bij het toegangshek van de ezelopvang. Hij vertelde ons dat er vlak bij zijn huis in de wijk Den Statie een ezelin met een klein veulentje stond. Hij dacht dat dit veulentje misschien ziek zou zijn, omdat het aan zijn achterwerkje en achterpootjes veel viezigheid had zitten. Wij bedankten de man voor zijn melding en vertelden hem dat ezelbaby’s, net als mensenbaby’s, vaak last hebben van diarree wanneer hun tanden doorkomen. Waarschijnlijk zou dat bij dit kleintje ook het geval zijn. Maar uiteraard namen we liever het zekere voor het onzekere. Dus spraken we met hem af om de volgende morgen, als het weer licht zou zijn, meteen te komen kijken of het veulentje verder gezond was. Om zeven uur vanochtend waren Marina, Mila en Marion dan ook al ter plekke. De moederezel was snel gevonden, zij was makkelijk te herkennen aan haar volle uier met melk. Vreemd genoeg was haar veulentje nergens te vinden. En de moederezel was duidelijk wanhopig aan het zoeken en roepen naar haar kind. We hebben overal in de omgeving gezocht naar het veulentje, maar hebben het niet kunnen vinden. Het veulentje kon niet dood zijn, want dan zou de moederezel nog treurend bij haar dode kind hebben gestaan. Na een uur zoeken moesten we terug naar de ezelopvang om daar de ezels te voeren. Maar direct daarna zijn we, versterkt met Genaro, weer terug gegaan om het veulentje te zoeken. Moederezel liep nog steeds alleen rond, op zoek naar haar kind en met pijn aan haar opgezwollen uier vol melk. Tot ons verdriet hebben we het veulentje niet kunnen vinden, ondanks dat we de hele omgeving hebben uitgekamd. Een moederezel laat haar kind nooit in de steek. Dus als het veulentje ergens vast zou zitten, zou de moederezel bij die plek blijven staan. En als haar kind gestorven zou zijn, zou ze nog de hele dag treurend bij het dode lijfje blijven staan. We vermoeden daarom dat het veulentje, zoals helaas wel vaker gebeurt op Bonaire, door mensen is gestolen van de moederezel en meegenomen naar huis. Dat is natuurlijk traumatisch voor zowel de ezelin als het kind. Bovendien krijgt de moederezel pijnlijke stuwing in haar uier en wordt het veulentje vaak dodelijk ziek door gebrek aan voedingsstoffen. Arme moeder, arm veulentje... Wij kunnen jammer genoeg nu niets anders meer doen dan afwachten of er wellicht nog meldingen over het verdwenen veulentje binnen komen.

26 december 2011 – nieuwsbrief

Onlangs is onze nieuwsbrief weer verschenen, waarin wij o.a. terugblikken op het afgelopen half jaar, u voorstellen aan ezel Dean en u natuurlijk fijne feestdagen en een goed nieuw jaar toewensen. Wilt u onze nieuwsbrief lezen? Klik dan op deze link: nieuwsbrief